الف – قانون : منظور قانون نظام مهندسي معدن – مصوب 25/11/1379 – مجلس شوراي اسلامي است .
ب – قانون معادن : منظور قانون معادن – مصوب 27/2/1377 – مجلس شوراي اسلامي است .
پ – نظام مهندسي معدن : عبارت است از مجموعه تشكيلات سازمان ها تشكل هاي صنفي مهندسي حرفه اي اشخاص حقيقي و حقوقي و مجموعه قوانين و مقررات آيين نامه ها و استانداردها در بخش معدن .
ت – تعاريف عمومي معدن : منظور تعاريفي است كه در قانون معادن شرح داده شده است.
ث – فعاليت هاي معدني : شامل كليه عمليات پي جويي براي يافتن كانسارها و اكتشاف و استخراج معادن وكانه آرايي كانسنگ و فرآوري مواد معدني و متالورژي استخراجي مي شود .
ج – حرفه هاي مهندسي معدن : منظور حرفه هاي مهندسي و كارشناسي وكارداني مرتبط با فعاليت هاي معدني است
چ - سازمان : منظور سازمان نظام مهندسي معدن است .
ح – سازمان استان : منظور سازمان نظام مهندسي معدن استان است .
خ – پروانه اشتغال : منظور پروانه اشتغال به كار در حرفه هاي مهندسي معدن است .
د – رشته هاي اصلي : شامل كليه گرايش هاي مهندسي معدن زمين شناسي مهندسي نقشه برداري و مهندسي متالورژي با گرايش استخراجي است .
ذ – رشته هاي مرتبط : منظور رشته هاي مرتبط به حرفه هاي مهندسي معدن است كه مطابق ماده (7) قانون تعيين مي شود .
ماده 2 – از تاريخي كه وزارت صنايع و معادن در هر محل حسب مورد اعلام كند اشتغال اشخاص حقيقي و حقوقي به آن دسته از امور فني در فعاليتهاي معدني كه توسط وزارت يادشده .تعيين مي شود مستلزم عضويت در سازمان و داشتن صلاحيت حرفه اي است اين صلاحيت در مورد حرفه هاي مهندسي معدن از طريق صدور پروانه اشتغال توسط وزارت صنايع و معادن و در مورد كارگران ماهر از طريق صدور پروانه مهارت فني و حرفه اي توسط وزارت كار و امور اجتماعي احراز مي شود .
ماده 3 – وزارت صنايع و معادن براي صدور و تمديد كليه مجوزهاي اكتشاف تجهيز و بهره برداري و فرآوري فقط طرح ها و گزارش هاي عمليات اجرايي را خواهد پذيرفت كه از طرف اشخاص حقيقي و حقوقي دارنده پروانه اشتغال در حدود صلاحيت و ظرفيت اشتغال آنها امضا شده باشد .
